|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Krumping is krachtig, lenig, agressief en staccato. Krumping
wordt gedanst op hiphop muziek en is snel, vooral heel snel. Krumping is, net
als break dancen, een battel-dance. Snelheid, inventiviteit en acrobatiek, daar
scoor je punten mee. Gadegeslagen door een cirkel van andere dansers, draait het
in dit atletische gevecht om het applaus. Wie het meeste gejoel, gefluit en gestamp
oogst, die wint. Net als break dance is krumping onstaan in de ghetto. Niet in New York, maar in Los Angeles, ruim tien jaar geleden. De danstaal van krumpers lijkt niet op de atletische bewegingen van break dancers, die hun hoogstandjes vooral showen dicht bij de grond, met een headspin als toppunt van de krachtmeting. Krumpen gebeurt op een of twee voeten. Knieën gebogen, borstkas heen en weer en de armen krachtig in de lucht. De bewegingen lijken nog het meest op die uit Afrikaanse dansen. Krumping is ontstaan uit clowning, een dansstijl die Thomas Johnson, een inwoner van de achterbuurten van Los Angeles, begin jaren '90 ontwikkelde om kinderen in de grimmige buurten weer te laten lachen. De sfeer in de ghetto's van Los Angeles na de rellen die volgden op het politiegeweld tegen de zwarte Rodney King was explosief. De zware bevolking, en vooral de jeugd, had een uitlaatklep nodig. Johnson probeerde op kinderfeestjes de jeugd die opgroeide temidden van drugsdealers, verslaafden en moord en doodslag op elke straathoek, een moment van plezier te geven. Gekleed in clownspak, zijn gezicht geschminkt en met een grote afro pruik in regenboogkleuren op het hoofd, werd hij Tommy de Clown. Met schokkende spastische bewegingen bracht hij de kinderen aan het lachen. De jeugd vond het prachtig, de buurt vond het geweldig. Al snel had Tommy de Clown een slinger kinderen achter zich aan, die hem kopieerden. Johnson nam een stel van hem op in een groep en trainde ze om ook op te treden. Clowning werd een hit in de buurt. Dansen als alternatief voor de misère. Er ontstonden tal van groepen die aan de nieuwe dansstijl deden. Johnson, ooit zelf drugsdealer, zette battles op tussen de verschillende groepen. Wie was de beste? Daar draaide het om tijdens die wedstrijden. Ze boden kinderen de kans de massa te ontstijgen, niet langer een van de duizenden kansloze jongeren te zijn, maar de beste clowner. Het is precies waar het in hiphop altijd om heeft gedraaid: de beste break dancer zijn, de beste rapper zijn. Een kans om succesvol te zijn. Een alternatief voor de goot en geweld. Clowning verplaatste zich van kinderfeestjes naar wedstrijden op straat en later zelfs naar stadions, de bewegingen werden heftiger en sneller. Van grappig veranderden de bewegingen in imponerend en krachtig. Krumping was geboren. Er zijn ook meerdere films over krumping:
|